ถึงคนๆนึง

ตั้งแต่วันแรกที่เค้าเจอแอม แอมรู้ไหมว่าความรู้สึกจากวันนั้นจนถึงวันนี้
4 เดือนที่เรารู้จักกันมาเค้าไม่เคยเปลี่ยนเลย
ตลอดระยะเวลาที่เค้าคบกับแอมเค้ายอมรับเค้ามีข้อบกพร่องแบบที่แอมเคยบอก  
ไม่ว่าจะเรื่องเค้าหึงแอมไม่เข้าเรื่องบางครั้ง แต่อยากรู้ไหมว่าเพราะอะไร
จำวันที่เค้ารู้เรื่องที่แอมคุยกับคนเก่าได้ไหม จากวันนั้นมาเค้าค่อนข้างที่จะระแวงตลอดมา
แต่เค้าจะไม่ขอพูดถึงว่าอะไรยังไง

เชื่อไหมวันนี้เค้ายังไม่กล้าลบเกมส์ที่แอมโหลดในไอแพดออกเลย
เค้าเคยคิดว่าวันนึงแอมจะกลับมานั่งเล่นกับเค้าอีกครั้ง 
ตั้งแต่เค้าเรียนมาสามปี ไม่มีใครเคยทำให้เค้าต้องทิ้งรถเพื่อเดินในมอเลย
ที่เค้าจอดรถไว้ในม.แล้วเดินไปกับแอมเค้าเต็มใจและก่อนจะเราจะเลิกกัน
มันกลายเป็นเรื่องปกติของเค้าที่เค้าต้องเดิน แต่วันนี้ถ้าเค้าเดินเค้าก็จะไม่มีแอมแล้ว
เค้าเลยไม่อยากเดิน รู้ไหมเวลาเค้าหยิบไอแพดขึ้นมาเค้าไม่กล้าที่จะเลื่อนไปหน้าที่ที่มีเกมส์
ที่แอมโหลดมาเลย เค้าคิดถึงช่วงเวลาเหล่านั้น แอมเคยบอกว่า
ถ้าหลังจากนี้แอมจะไม่ให้เค้าไปไหนแล้วนะ

แต่ในวันนี้แอมไปจากเค้าเอง แต่ก็ไม่เป็นไรเพราะแอมไม่เคยพูด ว่าแอมจะไม่ไป
ทุกวันนี้เค้าก็ยังห่วง เค้าไม่รู้หรอกว่าที่แอมเป็นอยู่มันเป็นตัวของตัวเองหรือเปล่า
ตลอดเวลาที่เราคบกัน แต่เค้าก็มีความสุข
ไม่เคยมีใครทำให้เค้าทิ้งรถแล้วเดินทั้งๆที่เค้าไม่ค่อยชอบเดินได้เลย
จากนี้ไปถ้าเค้าจะมีใครใหม่เค้าคงกล้าพูดได้เลยว่า
เค้าจะเป็นตัวของตัวเองมากที่สุด เพราะเค้าเคยเปลี่ยนอะไรหลายๆอย่าง
ให้คนๆนึงจนกลายเป็นเรื่องปกติซึ่งเค้าเต็มใจ แต่พอมาวันนึงมันกลับสูญเปล่า
ในไอแพดมีรูปของเราอยู่เยอะมากแต่เค้าเลื่อนไปไม่เคยถึงสักที เพราะอะไรรู้ไหม
เค้าไม่กล้าที่จะเปิดดูเค้าร้องไห้ทุกครั้งแล้วเค้าก็คิดถึงช่วงเลานั้นๆทุกครั้ง 
เค้าพิมพ์ไปเค้าก็เสียน้ำตาไป แต่เค้าไม่เคยคิดที่จะลบออกไปเลยแม้แต่รูปเดียว

ขอให้แกรู้ไว้เลยว่ากว่าเค้าจะพิมพ์ไดอารี่นี้ให้แกอ่านได้ มันเสียน้ำตาไปไม่น้อย

แกเคยบอกเค้าว่าเค้าไม่ต้องกลัวอะไร เรื่องแฟนเก่าของเค้าในสิ่งที่เค้าเจอมา
เพราะแอมกับคนนั้นคนละคนกัน
เค้าเลยสลัดเรื่องเหล่านั้นทิ้งไป แต่วันนึงเค้าต้องกลับมาเจอความผิดหวังที่มันจบแบบเดียวกัน
แต่อาจจะคนละเหตุผลกัน รู้ไหมครั้งนี้เค้าเสียใจมากๆ มากกว่าครั้งก่อนที่เค้าโดนแฟนเก่าบอกเลิก

ตลอดเวลาที่เค้าคบกับแอมเค้ากล้าพูดกับทุกคนได้ถ้ามีคนถามว่าแอมคือแฟนเค้า
เค้ากล้าที่จะเปิดตัว
กับครอบครัวเพื่อนฝูง แต่วันนั้นมันก็มาไม่ถึงแล้ว  แอมคือคนที่เค้ากล้าพูดได้เลยว่า เค้าจะขี่รถมากินข้าวเย็นด้วยทุกวันโดยที่ไม่เบื่อเลย แต่แอมก็ไม่เปิดโอกาสให้เค้าทำแบบนั้นได้ แต่เค้าเข้าใจ

เค้าไม่รู้หรอกแกจะเบื่อจะหน่ายเค้าตอนไหนเรื่องอะไร เค้าก็เคยมีความรู้สึกว่าเค้าเหนื่อย แต่เค้าไม่เคยท้อนะ
เค้าพยายามจะทำทุกอย่างให้มันดีในเวลาที่มันแย่ แล้วทำเวลาที่ปกติให้มันกลายเป็นเวลาที่พิเศษ
เค้ารู้ว่าแกอาจจะพูดหรือบ่นเรื่องเค้าให้ใครสักคนนึงฟังไว้ ซึ่งมันก็เป็นเรื่องดีที่เค้าได้รู้
เค้าจะได้รู้ว่ามันไม่มีทางกลับมาได้อีกเลย   

จริงๆเค้ามีของที่ตั้งใจจะให้แอมวันครบรอบ 1 ปีของเรา เค้าไม่คิดว่าเราจะจบกันเร็วขนาดนี้

เค้าก็ไม่รู้ว่าทำไมแต่มันก็อาจจะเป็นเพราะแอมให้ความมั่นใจเค้าไว้มากๆ เค้าคิดไปถึงการมีครอบครัวเค้าอาจไม่ได้รวยมากมายไม่มีรถขับเหมือนคนอื่นที่ขอเงินพ่อแม่ซื้อง่ายๆ  แต่เค้าสร้างทุกอย่างด้วยตัวของเค้าเอง
แล้วอีกเรื่องเค้าก็มั่นใจในตัวแอมพอสมควร เค้าพยายามปรับปรุงตัวในสิ่งที่เค้าคิดว่ามันแย่สำหรับเรา แอมไม่ชอบอะไรหรือชอบอะไรเค้าก็พยายามปรับให้แอมทุกอย่าง แต่ก็ยกเว้นเรื่องเพื่อนไว้สักเรื่องเพราะเรื่องนี้แอมให้เพื่อนมากไป เค้ากล้าพูดได้เลย ว่าข้อเสียของแอมคือเรื่องนี้

เค้าว่าวันนึงถ้าแอมนึกย้อนกลับมาแอมอาจจะพลาดสิ่งดีดีในชีวิตไป เค้าไม่ได้บอกว่าเค้าดี
เรื่องแย่เค้าก็มี แต่สิ่งนึงที่เค้าไม่เคยคิดจะปฏิบัติไม่เคยคิดจะทำและไม่มีอยู่ในหัวเลยคือ การนอกใจ
แล้วก็เรื่องให้ความสำคัญ จนอาจจะมากไปสำหรับแอม  

แอมเค้าเป็นผู้ชายก็จริงแต่เค้าบอกเลยว่าเค้าอ่อนไหวเรื่องพวกนี้มาก ไม่เคยมีใครทำกับเค้าแบบนี้
เค้าทำทุกอย่างเพื่อแก เค้าลงฝึกงานที่เดียวกับแกเพราะอยากอยู่ด้วยกันแล้วก็ตามใจแอม

หลังจากนี้ไปเค้าจะกลายเป็นคนที่กลัวเรื่องความรัก เค้าเคยบอกแกแล้วว่าเค้ากลัวว่าจะผิดหวังว่าจะทำไรไม่ถูกใจแก
แต่แกให้คำมั่นจนเค้ามั่นใจ แต่มันดันผิดพลาดอีกครั้ง

เค้ายังไม่พร้อมจะมีใครใหม่ ณ ตอนนี้เรายังลืมแกไม่ได้หรอกแอม เค้าก็มีคุยกับคนที่เค้าบอกแกนะ
แต่สุดท้ายเค้าเลิกคุย เค้าไม่พร้อมจริงๆว่ะ ยังลืมแอมไม่ได้  จริงๆเค้าก็อยากให้แกกลับมานะ
แต่มันสายไปแล้ว ใจแกมันไม่ได้อยู่ที่เราแล้ว ถึงแม้มันจะเคยอยู่ แต่แกก็ยังอยู่กับเรา เรายังเป็นห่วง
ยังห่วงว่าแกจะมีใครเดินกลับเป็นเพื่อนเวลาเวลากลับหอค่ำๆ
ยังห่วงว่าแกจะนั่งคนเดียวไหมเวลาเพื่อนยังไม่มา
ยังห่วงว่าแกจะมีอะไรกินไหมเพราะแกชอบขี้เกียจลงจากหอ
ยังห่วงว่าแกจะแบกโน๊ตบุ๊คกลับหอยังไงเวลาเค้าไม่อยู่

แอมเคยมีผู้ชายที่ทิ้งแอมไปคบกับคนอื่นมาก่อน
แต่ขอให้แอมรู้ไว้ว่าแอมก็เคยมีผู้ชายที่รักแอมมากๆเหมือนกัน อย่าลืมเค้านะ
สิ่งที่อยู่ในกระเป๋าเงินเค้ามันก็ยังอยู่เหมือนเดิม เค้าเก็บไว้มันเป็นสิ่งที่เค้ามีความสุขมากเวลาได้มองมัน

ถ้าวันนึงเราได้เป็นตำรวจแล้วเราไป 3 จว.ตามที่เราต้องการ
แล้วถ้าเราเป็นอะไรขึ้นมา แกต้องมางานเราให้ได้นะ อย่างน้อยแกไม่ได้เลิกกับเราเพราะแกมีคนใหม่
ข้อนั้นเราดีใจ เราจบกันด้วยดีถึงแม้จะต้องมีฝ่ายนึงต้องเจ็บปวดเสียใจก็ตาม ซึ่งฝ่ายนั้นคือเรา
แต่ก็ยังดีกว่าให้เราทนเห็นแอมเจ็บปวดเพราะการกระทำแย่ๆแบบที่แอมเคยโดน ซึ่งเราไม่เคยคิดจะทำกับแอม
เราไม่รู้หรอกสิ่งที่เราเขียนให้แอมอ่านวันนี้มันจะมีค่าสำหรับแอมมากน้อยขนาดไหน แต่สำหรับเรา
เราเขียนมันจากความรู้สึกจริงๆกลั่นออกจากน้ำตาลูกผู้ชายของเรา เราจะไม่ลืมว่าแกเคยทำให้เรามีความสุขมากๆ


เรารักแอม ขอโทษในทุกสิ่งถ้าเราเคยทำอะไรให้ไม่ชอบใจไม่พอใจหรือทำให้แอมคิดว่าเราไม่เข้าใจแอม
จากนี้เราคงอยู่แบบนี้ต่อไป ความรักของเรามันยังอยู่ แกมองกลับมาแกจะเจอเรา ถ้าเราไม่ได้มีรักใหม่
แต่มันคงยังไม่ใช่ในตอนนี้

ถ้าเข้าหน้าหนาวเมื่อไหร่เราคงคิดถึงแอมน่าดู แอมมากับฤดูหนาวแล้วแอมก็ไปตอนหมดฤดูหนาว..





<!--[if !supportLineBreakNewLine]-->
<!--[endif]-->

จงอย่าถามว่าคุณได้อะไรจากประเทศชาติบ้างแต่จงถามว่าคุณทำอะไรเพื่อประเทศชาติแล้วหรือยัง ?
โอเคฟลุ๊ค พี่กลับมาแล้ว 555
005041
22 ก.ค. 2558 เวลา 15:27 น.
Captcha
โปรดพิมพ์ตัวเลขที่คุณเห็นลงในช่องว่างด้านขวา
อ่านเลขชุดนี้ไม่ออก? ขอตัวเลขชุดใหม่
we are in diaryis.com family | developed by 7republic